Malediven - Fish Tales
Fish tales
Magazine

Malediven

Na het toerisme is de visserij de belangrijkste bron van inkomsten op de Malediven. En van alle vis die er gevangen wordt, is ruim tachtig procent tonijn. Op de kleine eilandjes van de Malediven groeit weinig. Rijst en ander bulkvoedsel moet vanaf het vasteland worden aangevoerd. De tonijn voorziet niet alleen in het levensonderhoud van de vissers, het is letterlijk de belangrijkste voedingsbron (Beeld: Rolinda Windhorst).

Er worden hier twee soorten tonijn gevangen: de skipjack- tonijn en de geelvintonijn. Met de skipjacktonijn gaat het relatief goed, er zijn er op veel plekken nog genoeg van in de oceaan. De geelvintonijn staat er minder goed voor. Toch heeft de tonijnvisserij op de Malediven ook voor de geelvintonijn een MSC-certificering, samen met een visserij in Mexico als enige ter wereld. De tonijnen worden hier op een heel duurzame manier gevangen: letter één voor één, met hengel en haak.

Onze visser Ali is ’s middags rond vieren met twaalf man de haven van Mandhoo uitgevaren. Terwijl de vissers ’s nachts een paar uurtjes slaap pakken, houdt Hoessein het water goed in de gaten. Aan één kant van de boot heeft hij twee grote lampen op het water gericht. Terwijl de rest van de oceaan pikdonker is, kun je in het licht van de schijnwerpers dolfijnen en enorme roggen onder de boot door zien schieten. Na een aantal uur zwelt een grote vlek aan in het licht: honderden kleine visjes. Ze worden uit het water geschept en aan boord in een zeewaterbassin gegooid. Met deze visjes wordt de tonijn gevangen.

Als het aas binnen is, wordt er vaart gemaakt; op naar de wateren waar de tonijn zwemt. Niet veel later komt de zon op en binnen een uur is het helemaal licht. Het lijkt alsof er kleine vogeltjes met de boot mee vliegen. Het blijken vliegende vissen, die soms wel meters ver boven het wateroppervlak zweven. Aan de horizon verschijnen hier en daar andere dhoni?s. ?lots slaat de relaxte, tropische sfeer op de boot om: nu begint het vissen pas echt.

Er wordt een net gespannen, rechtop over de breedte van de boot. De vissers gaan achterop in een rij staan. Allemaal met een eigen hengel, dat wil zeggen: een lange plastic stok met een lijn en een haakje eraan. Want meer is het niet. Twee vissers gooien om de paar minuten een handje aasvis over de rand aan de zijkant van de dhoni om de tonijnen te lokken, terwijl Hoessein op een rustig tempo vooruit vaart. Er wordt gevist tot het aas op is. Op deze manier scheppen ze nooit hele scholen uit het water en doordat ze met hengels vissen is van bijvangst nagenoeg geen sprake.