EU-wetgeving bevat loophole

De Eurocommissaris beslist binnenkort over het openen van de wetgeving voor verandering. Daarom spreekt Bart van Olphen, duurzame visexpert en founder van Fish Tales, morgen op uitnodiging van Oceana in Brussel met de Eurocommissaris Visserij en Oceanen Costas Kadis.

Bart van Olphen zet zich al ruim 25 jaar in voor duurzaam gevangen vis. Hij reist de wereld over, vist en kookt met visserijgemeenschappen en brengt hun verhalen dichter bij de consument. “Absurd”, stelt hij: “De viswereld lijkt net het wilde westen, zo weinig regels zijn er. Producenten kunnen alles maar in een blikje stoppen, zonder verantwoording af te leggen over de herkomst. Dit doen ze vanuit het excuus dat het te lastig of kostbaar zou zijn om die informatie te vermelden. Daardoor is het voor een consument onmogelijk om erachter te komen of je een duurzaam gevangen product in handen hebt of niet. Als producenten deze basisinformatie al niet willen vermelden, wie weet wat er nog meer wordt verborgen? Iedereen heeft het recht om te weten wat hij eet.”

In Brussel overlegt hij met de commissaris de onderzoekscijfers over het supermarktaanbod en legt hij uit dat die informatievoorziening over visconserven op de verpakking absoluut haalbaar is.

Met name niet transparant over vangstmethode

Het onderzoek vergeleek in totaal 202 verpakkingen van 34 merken in 10 Nederlandse en Belgische supermarkten.

• 37% is helemaal niet transparant (NL 43%, BE 31%)
• 34% is deels transparant (NL 24%, BE 44%)
• Slechts 29% is voldoende transparant (NL 33%, BE 25%)

65% is transparant over de vissoort (NL 58%, BE 72%), 55% over het vangstgebied (NL 53%, BE 56%). Het meest ontbreekt de vangstmethode, dit is bij slechts 48% (NL 50%, BE 71%) vermeld.

Bart vervolgt: “Natuurlijk moeten we niet van consumenten verwachten dat ze vangstgebieden of methoden allemaal kunnen duiden. Maar deze info is wel cruciaal, omdat als je wíl, je er zo wel achter kan komen. Het gaat erom dat de producent verantwoording af moet leggen door deze minimale informatie te vermelden. Verandering van de wet zou een goede eerste stap zijn. Maar zoals we bij Fish Tales al hebben gedaan, zal dat in de toekomst nog specifieker moeten worden, door informatie te geven tot op de visserij zelf. Hoe specifieker de informatie, hoe beter je kan beoordelen of het product met respect voor de oceanen is gevangen.”

Waarom herkomstinformatie onmisbaar is

Meer dan 90% van de wereldwijde visbestanden wordt maximaal bevist of is overbevist. Welke vis het is, waar die is gevangen en hoe, bepaalt voor een groot deel hoe duurzaam gevangen een vis is. Voor de soortnaam voldoet niet alleen “tonijn” - er worden wereldwijd alleen al vijf verschillende soorten tonijn gegeten. Met vermelding van de Latijnse naam is specifiek duidelijk om welke soort het echt gaat. Ook de plek is relevant: dezelfde vissoort kan in het ene gebied overbevist zijn en in het andere uit een gezond visbestand komen. En de vangstmethode vertelt veel over de ecologische impact: van bodemtrawlers die de zeebodem kapot maken tot handlijnen waarbij de vis een voor een wordt gevangen.

Informatie moet begrijpelijk zijn

Uit het onderzoek blijkt dat informatie soms wel vermeld wordt, maar niet op een manier die het voor consumenten te vinden of begrijpen is, bijvoorbeeld met een code in de THT-datum. Met een gestandaardiseerde wetgeving zou dat voorkomen kunnen worden en krijgt iedere consument de informatie waar hij recht op zou moeten hebben.

Download het hele onderzoeksrapport “What’s the catch?” via deze link