Onze sardines zijn even op!
Misschien heb je het al gezien in de supermarkt: het schap waar normaal onze sardines liggen, is ineens leeg. Goed nieuws en slecht nieuws tegelijk. Het goede nieuws: steeds meer mensen ontdekken hoe lekker en voedzaam sardines zijn. Het minder leuke nieuws: dit jaar zijn er simpelweg minder sardines beschikbaar. En wilde vis blijft nu eenmaal een natuurproduct.
Waarom zijn er minder sardines?
De wereldwijde sardinevangst staat dit jaar onder druk. Vooral in Marokko, een van de grootste sardinevisserijen ter wereld, zijn de vangsten flink lager dan normaal.
Onderzoekers zien verschillende oorzaken. Door veranderingen in de oceaan, zoals stijgende watertemperaturen, verandert ook het plankton in zee, en dat is precies het voedsel waar sardines van leven. Als er minder voedsel is, groeien sardines minder snel en zwemmen er simpelweg minder rond.
Het resultaat: vissers komen vaker met lege netten terug, of vangen sardines die nog te klein zijn. En die laten ze natuurlijk zwemmen. Omdat Marokko zo’n belangrijke leverancier is voor de wereldwijde markt, zorgt dat meteen voor tekorten elders.
Wilde vis blijft een natuurproduct
Het bijzondere aan vis is dat het nog steeds uit de natuur komt. Het is een van de laatste producten die we niet zelf “maken”, maar die we uit zee halen. En daar hoort iets bij: soms geeft de oceaan simpelweg minder.
Bij Fish Tales betekent dat maar één ding: we vangen nooit meer dan verantwoord is. Ook niet als de vraag naar sardines groeit. Dat kan dus soms betekenen dat het schap tijdelijk leeg is. Maar liever dat, dan een lege oceaan.
Onze sardines: Pilchard uit Cornwall
Onze sardines zijn geen willekeurige sardines. Het zijn Pilchard sardines (Sardina pilchardus) uit Cornwall, in het zuidwesten van Engeland. In Newlyn, een klein havenstadje aan de kust, begint het avontuur pas als de avond valt.
De vissers maken hun kleine boten klaar en varen Mount’s Bay op. De ondergaande zon is hun startsein om op zoek te gaan naar scholen sardines. Want deze visserij gebeurt vooral ’s nachts.
Zodra het donker wordt, gebruiken de vissers lampen om de sardines naar de oppervlakte te lokken. Sardines zwemmen in compacte scholen en komen af op het licht. Als de sonar een school ziet, wordt een klein ringnet uitgezet dat de vissen voorzichtig omsluit. Daarna wordt het net van onder dichtgetrokken – een beetje zoals een mandje dat sluit.
Omdat de sardines in dichte scholen zwemmen, kunnen de vissers heel gericht vissen. Zo blijft de impact op het ecosysteem klein en wordt vrijwel alleen sardine gevangen.
Kleine boten, kleine netten, en een visserij die al generaties lang hetzelfde werkt. Bekijk hier de hele video.
Ze komen weer terug
Voor nu dus even geen sardines op het schap. Maar geen zorgen. Zodra de vangst weer aantrekt en er genoeg sardines beschikbaar zijn, liggen ze gewoon weer in de winkel.
En tot die tijd? Probeer eens onze makreel, tonijn of ansjovis. Ook stuk voor stuk gevangen door vissers die precies hetzelfde principe volgen: alleen vissen wat de oceaan kan geven.